دوره 4، شماره 1 - ( پاییز 1396 )                   جلد 4 شماره 1 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Effect of whole body vibration training program on strength, flexibility and mobility in inactive elderly men. jgn. 2017; 4 (1)
URL: http://jgn.medilam.ac.ir/article-1-232-fa.html
حسینی سید حسین، سمامی نادر، حشمتی صفورا، محمدی آزیتا. اثر برنامه تمرین ارتعاش کل بدن بر قدرت، انعطاف‌بدنی و تحرک پذیری در مردان سالمند غیرفعال. فصلنامه پرستاری سالمندان . 1396; 4 (1)

URL: http://jgn.medilam.ac.ir/article-1-232-fa.html


استادیار دانشگاه گیلان ، hoseini.papers@gmail.com
چکیده:   (406 مشاهده)
مقدمه و هدف: آمادگی جسمانی، برای ارتقای سلامت، استقلال عملکرد وپیشگیری از زمین خوردن سالمندان، حائزاهمیت است. بدلیل عدم تمایل یا توانایی سالمندان برای انجام تمرینات مرسوم، طراحی تمریناتی ساده، ایمن و قابل­تحمل توسط این جمعیت، ضروری است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرینات ارتعاش کلی بدن - درمقایسه با تمرینات فاقد ارتعاش- بر قدرت، انعطاف بدنی و تحرک­پذیری در سالمندان غیرفعال بود.
مواد و روش­ها: در پژوهش نیمه­تجربی حاضر، 45 مرد سالمند غیرفعال(60 تا 80 ساله) به صورت در دسترس انتخاب وبطور تصادفی به 3 گروه کنترل، تمرین ارتعاش کلی بدن و تمرین بدون ارتعاش، طبقه­بندی شدند. پروتکل هردو گروه تمرینی، شامل 6 هفته اجرای اسکات­های دینامیک زانو - هرهفته 3 جلسه و هرجلسه 50 دقیقه- بود. گروه تمرین ارتعاش، تمرینات خود را روی یک پلت­فورم ویبریشن با فرکانس 30-35 هرتز و دامنه 5-8 میلیمتر اجرا کردند. گروه تمرین فاقد ارتعاش، تمرینات مشابهی را اما بدون استفاده از ویبریشن انجام دادند. قدرت، انعطاف­پذیری و تحرک­پذیری شرکت­کنندگان قبل و پس از دوره مطالعه، به وسیله آزمون­های عملکردی آمادگی جسمانی ارزیابی شد. تحلیل داده­ها بوسیله آزمون­های ANOVA و t همبسته صورت گرفت.
یافته­ها: در آغاز مطالعه، بین شاخص­های آمادگی جسمانی سه گروه تفاوت­های معنی­داری وجود نداشت(05/0<P). پس از مداخلات، تفاوت­های معنی­داری در شاخص­های آمادگی جسمانی سالمندان(به استثنای قدرت چنگش دست) مشاهده شد(05/0>P). قدرت و انعطاف اندام فوقانی و توان انفجاری در هردو گروه تمرینی(بدون تفاوت معنی­دار باهم) در مقایسه با گروه کنترل، بطور معنی­داری بیشتر بود(05/0>P). بااین وجود، قدرت و انعطاف اندام تحتانی و تحرک­پذیری در گروه تمرین با ارتعاش نه تنها نسبت به گروه کنترل، بلکه همچنین درمقایسه با گروه فاقد ارتعاش، بطور معنی­داری بیشتر بود(05/0>P).
نتیجه­گیری: براساس یافته­های پژوهش حاضر، تمرین ارتعاش کل بدن را می­توان باتوجه به امکان بهبود پارامترهای آمادگی عملکردی، بعنوان یک شیوه تمرینی جایگزین برای سالمندانی که بدلیل محدودیت­های حرکتی قادر به اجرای تمرینات مقاومتی رایج نیستند، توصیه نمود.
     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۶/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۶/۹/۱۵ | انتشار: ۱۳۹۶/۹/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پرستاری سالمندان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Iranian Journal of Geriatric Nursing

Designed & Developed by : Yektaweb