دوره 3، شماره 2 - ( زمستان 1395 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 89-102 | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.21859/jgn.3.2.89

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

fatollazadeh N, saadi F, Ipchi S, saadati N, rostami M. The effectiveness of Based on acceptance and commitment therapy education on reducing loneliness among the elderly with empty nest syndrome. jgn. 2017; 3 (2) :89-102
URL: http://jgn.medilam.ac.ir/article-1-211-fa.html
فتح اله زاده نوشین، سعیدی فاطمه، ایپچی سیمین، سعادتی نادره، رستمی مهدی. اثربخشی گروهی آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش احساس تنهایی در سالمندان با سندرم آشیانه خالی. فصلنامه پرستاری سالمندان . 1395; 3 (2) :89-102

URL: http://jgn.medilam.ac.ir/article-1-211-fa.html


دانشجوی دکتری - ، mehdi.rostami25@gmail.com
چکیده:   (1146 مشاهده)

مقدمه و هدف: افزایش طول عمر، کیفیت زندگی و توانایی فرد برای زندگی مستقل را تحت تاثیر قرار داده و او را نیازمند مراقبت وحمایت دیگران می نماید. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش احساس تنهایی در سالمندان با سندرم آشیانه خالی انجام شد.

مواد و روش‌ها: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری مطالعه حاضر شامل کلیه‌ی مراجعه کنندگان سالمند با سندرم آشیانه خالی  به مرکز مشاوره کلینیک مهرآور در تابستان 1395 بود. تعداد 30 نفر که واجد شرایط شرکت در مطالعه بودند با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به شیوه‌ی تصادفی در دو گروه ) 15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه(  جایگزین شدند. 8 جلسه‌ی 90 دقیقه‌ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در طی 2 ماه برای گروه آزمایش به صورت گروهی انجام گرفت. تمام شرکت کننده‌ها قبل و بعد از درمان، پرسشنامه‌ی احساس تنهایی را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS-22  و تحلیل واریانس چند متغیره (مانکوا) استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد اثر معنی‌داری بر احساس تنهایی (002/0 P=، 63/11F=) دارد و باعث کاهش خرده مقیاس خانوادگی (003/0 P=، 24/10F=)، خرده مقیاس عاطفی (001/0 P=، 65/14F=) و خرده مقیاس دوستان (001/0 P=، 50/13F=) در بین سالمندان با سندرم آشیانه خالی شده است

نتیجه‌گیری: جدی‌ترین خطری که هر فرد سالمند را تهدید می‌کند در انزوا قرار گرفتن او از سوی اطرافیان است. در این حالت شخص امکان ایجاد ارتباط صمیمی و نزدیک با دیگران را از دست می‌دهد. تنهایی به تدریج فرد سالخورده را دچار مشکلات روانی می‌کند.  در نتیجه لزوم کاربست درمان‌های متمرکز بر مشکلات خلقی و عاطفی سالمندان به ویژه کاهش احساس تنهایی ضروری میباشد.

متن کامل [PDF 270 kb]   (51 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۱۰/۲ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۲/۱ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۱۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پرستاری سالمندان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Geriatric Nursing

Designed & Developed by : Yektaweb